zondag 21 september 2014

Goede wijn behoeft geen krans...

... alhoewel de Baron d'Escalin toch echt wel een blogpost vol lof verdient, als je 't mij vraagt!




Neen, ik ben NIET plotsklaps een wijnkenner geworden. Dat geef ik eerlijk toe. Toen ik een tijdje geleden een uitnodiging ontving om aan te schuiven aan de gastentafel van sterrenzaak Comme Chez Soi om er tijdens een verfijnde lunch kennis te maken met drie exquise wijnen, kreeg ik al een lichte paniekaanval. Ikke? Wijn proeven? Anderzijds kon ik zo'n unieke uitnodiging toch ook niet afslaan?



Maar toen ik vorige week effectief plaatsnam aan de tafel en er tijdens de maaltijd gegoocheld werd met termen als tannines, terroir, cépage, zuren, houtlagering,... brak het angstzweet me pas helemaal uit. De genodigden waren dan ook stuk voor stuk wijnkenners... en ik maakte deel uit van dat selecte kransje. Zo zat ik naast niemand minder dan Luc Meyermans, wijnjournalist bij Het Laatste Nieuws en recht tegenover Filip Salmon van de gelijknamige blog over food, maar vooral... wine. Al mijn zintuigen stonden op scherp (alhoewel die scherpte wel recht evenredig afnam met het stijgend aantal glazen) en ik probeerde zoveel mogelijk info op te nemen.



Wanneer ik hier dus schrijf dat de Baron d'Escalin wijnen van de eerste (Esprit d'Escalin) tot de laatste (Domaine d'Escalin) uitstekende wijnen zijn, dan is dat in eerste instantie mijn puur persoonlijke mening. Heel subjectief. Totaal niet gebaseerd op theorie, want die achtergrond mis ik. Maar ook voor een stuk omdat ik mijn tafelgenoten 'afgeluisterd' heb en ik kan wel zeggen dat deze kenners het unaniem eens waren: de Baron d'Escalins zijn nu, na amper 2 jaar, al topwijnen, maar ze hebben nog heel wat groeipotentieel. Ik citeer Luc Meyermans over de Domaine d'Escalin: "Volle wijn, heel genietbaar, zeker nog 10 jaar bewaarbaar. Topwijn. Zoveel zachtheid na 2 jaar is ongezien."

Voor ik overga tot de meer gedetailleerde bespreking van de drie wijnen, wil ik toch ook nog graag eens de inspanningen van Lionel Rigolet en zijn keukenbrigade benadrukken. Zij zijn erin geslaagd om een menu te serveren dat PERFECT paste bij de wijnen. Chapeau voor zoveel kunde. Dit is 3-sterren kwaliteit! En op dat vlak ben ik wél een kenner. ;-)



Wat maakt deze wijnen nu zo uniek?


De combinatie van een gunstige bodem met een dikke laag kiezels waarop 30 tot 40 jaar oude wijnstokken zijn aangeplant, de mistral die het hele jaar door over de wijngaard blaast en als warmteregelaar fungeert, milieubewuste technieken die een teelt zonder onkruidverdelgers en pesticiden garanderen en last but not least de inbreng en verfijning van oenoloog Denis Dubourdieu maken van deze wijnen een unieke ontdekking.

Esprit d'Escalin 2012



Druivensoort: 55% Grenache, 45% Syrah
Alcohol: 14,5%
Degustatie: De Esprit d'Escalin combineert de kwaliteiten van beide emblematische Rhônedruiven. De neus is zeer fris, met geuren van rode vruchten en keren. De mond bevestigt deze impressies met aroma's van morellen en zachte kruiden en biedt een fraaie balans tussen fruit, sucrositeit en structuur. Het resultaat is een wijn die heerlijk aangenaam wegdrinkt.
Gault&Millau: categorie "Wijn en Champagne 2015": 15/20.
Richtprijs: € 15,62

Micro-cuvee Jardin d'Escalin 2012




Druivensoort: 100% Syrah
Alcohol: 14%
Degustatie: De neus opent met minerale noten, die typisch zijn voor de kiezelbodem, gevolgd door aroma's van kleine rijpe bosvruchten. De afdronk is compact en fraai in evenwicht en bevestigt het krokante fruit en de confituur van aardbeien en blauwe bosbessen. In de finale zijn exotische specerijen herkenbaar.
Gault&Millau: categorie "Wijn en Champagne 2015": 15,5/20.
Richtprijs: € 18,90

Premiumwijn Domaine d'Escalin 2012



Druivensoort: 100% Syrah, de volledig rijpe syrahdruiven worden pas geoogst na het proeven van de druiven. Deze test bepaalt de oogstdatum van elk perceel. 37% ontwikkeld op eik gedurende 12 maanden.
Alcohol: 14,5%
Degustatie: De complexe en verfijnde neus opent met noten van pijnboompitten en aroma's van kreupelhout. De afdronk is bijzonder harmonisch en combineert zwart fruit met Provençaalse kruiden, laurier, jeneverbes en een lichte rooktoets, de signatuur van de rolkeien in de bodem.
Richtprijs: € 25,45.



Het wijnhuis:
Vignobles Baron d'Escalin SAS
980, Route des Charrettes
F 26290 Les Granges Gontardes
Tel. +33 (0) 4 75 98 58 40
info@barondescalin.com
www.barondescalin.com

De Baron d'Escalin wijnen worden verdeeld door:
PJ Vermeiren BVBA
Didier Kort
Gelaarsde Kat Plein
1180 Brussel
info@pjvermeiren.be
Tel. +32 (0) 2 374 90 33

Momenteel zijn ze reeds verkrijgbaar bij volgende detailhandelaars:
CellAR in Bachte Maria Leerne (bij Gent)
Nico Knott in Nidrum
Vima in Crisnée
Domi Vins in Ottignies
Un Soir Un Vin in Nijvel

vrijdag 19 september 2014

Rundersteak met druivensalade en blauwe kaas

Ik twijfelde in eerste instantie of ik dit wel zou bloggen. Het recept is zo eenvoudig dat het mij niet Happig & Tappig leek, maar toen stelde ik de vraag op mijn Facebook pagina en jullie reacties waren zo massaal positief dat ik toch overstag ga.

Dit gerecht is dus echt heel simpel. En klaar in no-time. En lekker. Ideaal voor een snel midweeks diner. Ik kocht geen steak, maar een dikke, sappige Chateaubriand die ik een half uur voor het bakken al uit de koelkast haalde. Op die manier is het perfect mogelijk om de steak bleu of saignant te bakken (voor wie dat wil), terwijl hij toch lekker warm is binnenin. En als ik dan toch tips aan het geven ben, dep het vlees goed droog voor je aan het bakken gaat. Alleen zo krijg je een krokante korst. En gebruik een goeie pan. Bij voorkeur een met dikke bodem die de warmte goed vasthoudt. En draai het vlees zonder erin te prikken. Gebruik een vleestang. Succes en smakelijk!



Nodig voor 4 personen

4 rundersteaks of chateaubriands of tournedos
150 g Cambozola
250 g druiven (blauwe en witte)
75 g veldsla
50 g hazelnoten
1 el boter
Peper en zout

Bereiden

Was de veldsla. Hak de hazelnoten grof. Halveer de druiven, verwijder indien nodig de pitjes. Meng de druiven met de veldsla en de hazelnoten. Kruid met peper.

Verhit de boter en olijfolie in een braadpan. Kruid de rundersteaks met peper en zout en bak naar eigen smaak gaar. Neem uit de pan en laat 10 minuten afgedekt rusten.

Blus het braadvocht met 100 ml water en maak de braadresten los.

Snij de Cambozola in stukjes en laat smelten in de pan. Breng alles terug aan de kook tot de kaas in opgelost. Ik sneed 4 kleine sneedjes Cambozola af die ik op de steaks liet wegsmelten.

Serveren

Schik het vlees op warme borden en schep er de kaassaus over. Serveer met de druivensalade.

Bron: recept van Njam TV.

woensdag 17 september 2014

Hartige panna cotta van Roquefort, Luikse siroop, avocado en chili popcorn

Pinterest, da's het einde. Of moet ik zeggen eindeloos? De foodfoto's die daarop circuleren, da's niet normaal. Zo wa-ter-tan-dend mooi. Als ik begin te pinnen, ben ik niet meer te stoppen. Om jullie een idee te geven, ik heb 2 moodboards: eentje food already made en eentje food must make. Het eerste telt 133 foto's het tweede telt er 334 en blijft maar aandikken. En ik houd mij dan nog serieus in!

Wie nog niet op Pinterest zit én dol is op koken en eten, die moet stante pede een Pinterest account aanmaken (dan kunnen jullie ook meteen mijn 2 moodboards volgen :)). En neen, ik heb heus geen aandelen. Dat allemaal maar om te zeggen dat ik de foto van dit hapje op de sociaalnetwerksite vond en dat het sedertdien serieus in mijn teen beet. Het is er dan uiteindelijk toch van gekomen en dan mag ik het nu eindelijk verhuizen van de categorie food must make naar het prikbord food already made. Oh ja, detail, het zag er niet alleen goed uit, het was ook keilekker!




Ingrediënten

Voor de panna cotta:
500 ml room
150 g Roquefort kaas
3 gelatineblaadjes
Peper en zout

Voor de guacamole:
1 avocado
1 teen look
1 limoen
1 el zure room
1 el olijfolie

Voor de popcorn:
1 zakje maïs voor popcorn
1 kl piment d'Espelette
1 el maïsolie

Voor de afwerking:
1 zakje beef jerky (Teriyaki smaak) (verkrijgbaar in de USA rayon van o.a. de Carrefour)
Cressonnette
1 potje Luikse siroop
1 harde peer

Werkwijze

Begin met de panna cotta. Doe de room in een pan en zet op het vuur. Snij de Roquefort in stukken en doe ze bij de room. Breng alles op smaak met peper. Wees voorzichtig met zout, want de kaas is al zeer zout van smaak.
Los drie gelatineblaadjes op in koud water. Haal vervolgens de pan van het vuur en doe de uitgeknepen gelatine bij de room. Mix goed. Verdeel het mengsel over glaasjes of kommetjes en laat alles een uurtje opstijven in de koelkast.
Maak ondertussen de popcorn. Doe wat maïsolie in een pot en zet op het vuur. Doe een beetje maïs in de pot. Zet het deksel erop en laat poppen. Leg op keukenpapier en bestrooi met piment d'Espelette en wat zout.
Maak de guacamole. Pel de avocado en doe het vruchtvlees in de blender. Mix met de andere ingrediënten tot een smeuïge massa.
Doe de Luikse siroop in een spuitzak.
Haal na een uur de panna cotta uit de ijskast. Versier met popcorn, schijfjes peer, guacamole, beef jerky en wat cressonnette.

Bron: recept van Sofie Dumont voor VTM Koken


maandag 15 september 2014

The best of both worlds: puur shopping én culinair plezier in Maasmechelen Village!

Was ik vorige week nog in de hemel bij Amacarons, dan was ik deze week in het paradijs! Hoezo? Amacarons is the place to be voor zoetebekjes, Maasmechelen Village is heaven voor fashionista’s én foodies!




























Wat ik jullie in de 2 jaar dat ik aan het bloggen ben, nog nooit verklapte: ik ben DOL op shoppen. Shop until you drop, is mijn motto. Ik doe het niet vaak. Op zaterdag heb ik meestal een lange duurloop af te werken en aangezien ik nog steeds aan een slakkengangetje loop, kom ik maar een gat in de namiddag thuis. Véél te laat om dan nog deftig te kunnen winkelen. Neen, als ik in shoppingmodus ga, dan is dat meteen voor een hele dag. Van opening tot sluiting. Liefst met een gelijkgestemde vriendin. Rijsel, Antwerpen, Knokke, Waasland, Wijnegem, Brugge, Maasmechelen Village,… en last but not least, 1 keer in het jaar, de Batjes in Roeselare!




























Wegens ‘so little time and so many shops to do’ beperken we ons ’s middags dan vaak tot een klef broodje, een croque-monsieur pré-fabriqué of een snel slaatje met droge wortels uit een zakje, smaakloze watertomaten en een kaasje van een geit die haar beste dagen al een tijd gehad heeft… Prioriteit is niet de lunch, hoofddoel zijn de kleedjes, de schoenen, de topjes, de broeken, de pulls, de bloezen, de sjakoshen, de T-shirts, de rokjes, de shorts, de bikini's, de bermuda's,… liefst zoveel mogelijk voor een zo laag mogelijke prijs.


Maar het kan dus ook anders. Dat ontdekte ik deze week, toen ik vriendelijk uitgenodigd werd om de opening van G&G, een nieuw Italiaans restaurant bij te wonen in Maasmechelen Village. De laagste prijzen, die hebben ze sowieso al het hele jaar door in het befaamde Designer Outlet Shopping Center in Limburg, maar dus nu ook good food. Very good food. Het beste van la Cucina Tradizionale Italiana! 


Wat meteen opvalt bij het binnenstappen van deze nieuwe zaak is de gi-gan-ti-sche bar. Kosten noch moeite werden gespaard en het resultaat is verbluffend. Naast de vele flessen prosecco, spumante, champagne, vino frizzante, vino bianco, vino rosato en vino rosso, vind je er ook rum, vodka, gin en whisky, digestivi e liquori, brandy e cognac. Alles om een stevig feestje te bouwen, zeg maar... En riskeer je een kater, geen nood, er is ook de meest impressionnante koffiemachine die ik ooit zag. Espresso, Latte Macchiato, Cappuccino,... helpen je in no-time van je houten kop af.

Maar uiteraard is er niet alleen koffie om je innerlijke mens te versterken. Ik mocht een kijkje nemen achter de coulissen en wat ik zag, stemde me heel tevreden. Geen zakjes of kant-en-klaar convenience food. Daar doet de sympathieke Italiaanse chef niet aan mee. Dagvers is zijn motto. Zo vers dat de bestelde pasta à la minute gekookt én opgediend wordt in de pan. Smaak én gezelligheid troef!

Na het huisaperitief, een ruim glas Martini Bellini met een schijfje perzik, kreeg ik enkele G&G toppers te proeven.

Als voorgerecht was er:
vitello tonnato (kalfsvlees met tonijndressing en kappertjes),
parma e melone,
assortiment misto (assortiment van Italiaanse kaas en Italiaanse vleeswaren) en
insalata caprese (mozzarella met tomaten, olijfolie en tuinkruiden).

Als hoofdgerecht serveerde de gastheer ons:
de pizza G&G (tomaat, mozzarella, rucola, Parmezaanse kaas en zongedroogde tomaatjes),
de pizza bianca (witte pizza, met zeezout, olijfolie en rozemarijn),
de penne G&G (penne met tomatenroomsaus, scampi's en saffraan) en
spaghetti alle vongole (spaghetti met venusschelpen) als hoofdgerecht.

De zon scheen niet alleen buiten, maar ook op ons bord. Ik waande me meteen weer met vakantie. Verse ingrediënten, pure smaken en zonnige combinaties. Met liefde klaargemaakt en met finesse gepresenteerd. Om duimen en vingers bij af te likken! 


Alles ademt Italiaanse klasse uit bij G&G met authentieke en duurzame materialen als marmer, glas, hout en graniet. In de wintertuin geniet je van een adembenemend uitzicht op de oude mijnschachten. In het restaurant zelf trekt de imposante pizzaoven de aandacht. Deze oven kan zo maar eventjes 200 pizza's per uur bakken. Neem hierbij de Italiaanse hartelijkheid en gastvrijheid van de uitbaters en je weet dat dit een fijne plek is om te vertoeven. Ik kom zéker terug!

Het restaurant is open van 9u30 tot 22u00 (de keuken tot 20u30). Je kan er terecht voor ontbijt, lunch of diner. G&G verwent je met de juiste smaak op elk moment van de dag. Je vindt G&G recht tegenover de linkeringang van de Village.

Foto's van de shoppingescapade die ik na de lunch nog maakte, plaats ik liever niet. Mijn man leest mee... ;-)

zondag 14 september 2014

Velouté van pastinaak met ijs van Roquefort

Zoals ik op het einde van de winter reikhalzend kan uitkijken naar de eerste asperges en aardbeien, zo begin ik op het einde van de zomer te verlangen naar de typische herfstsmaken: noten, pompoenen, champignons, wild,... Dat is dit jaar niet anders.

Dit recept staat al een hele tijd op mijn TO DO lijst. Van in de maand mei om precies te zijn. Toen trok ik met een vriendin naar de Vogezen om er te gaan trainen voor de beklimming van de Mont Ventoux een maand later. Op de terugweg moesten we tanken en terwijl zij op zoek ging naar een koffie en een snoepje, werd ik naar de rayon van de kookboeken gezogen. Tjah, ieder zijn prioriteit, niet?

Daar zag ik het boek "Recettes d'amour et de chocolat" staan. In reclame. Voor maar 6 EURO! Begrijpelijk, Valentijn was al een tijdje voorbij. Bij het doorbladeren viel dit recept mij meteen op. Da's nu eens origineel, zie: een bol 'ijscreem' van blauwe kaas die wegsmelt in warme soep. Dat moest ik proberen. Boek mee. Ikke tevreden.

Maar het heeft dus tot op vandaag geduurd voor ik het gemaakt heb. Niet dat ik niet eerder al pastinaken had zien liggen, hoor, maar ik vond toch dat dit eerder een herfstrecept is (of eigenlijk zelfs een feestrecept voor het eindejaar). Vroeg begonnen is half gewonnen!



Voor 2 personen

Voor het ijs:
70 g roquefort
1 kl cacaopoeder
200 ml halfvolle melk
1 el room

Voor de velouté:
100 g pastinaak
40 g look
2 kl mosterd op oude wijze
1 kl anijszaadjes (of steranijs, zie onderaan recept)
1 kl bonenkruid
1 el olijfolie

Werkwijze

Voor het ijs:
Breng de melk aan de kook en haal de pan van het vuur.
Voeg de roquefort, cacao en room toe.
Meng met een klopper gedurende 30 seconden om de massa te laten dikken.
Laat afkoelen en giet in een sorbetière. Draai af tot ijs.

Voor de velouté:
Schil de pastinaak en snijd in stukken.
Pel de teentjes look en verwijder de kiemen.
Laat in een kookpot de olijfolie warm worden. Voeg de anijszaadjes en het bonenkruid toe.
Roer constant terwijl je de kruiden even aanstooft.
Voeg vervolgens de look en pastinaak toe. Laat zweten terwijl je blijft roeren om te vermijden dat de ingrediënten kleuren.
Zet onder met water en laat gedurende 30 minuten koken.
Mix alles tot een gladde velouté. Voeg de mosterd toe en nog wat water, mocht de soep te dik zijn. Voeg zout toe naar smaak.

Serveer de velouté van pastinaak in een kom.
Schep in het midden een bolletje roquefortijs en proef van het resultaat dat langzaam samensmelt.

PS Aangezien ik nergens anijszaadjes kon vinden, heb een steranijs laten meekoken. Uiteraard heb ik die voor het mixen terug verwijderd.

Bron: recept uit "Recettes d'amour et de chocolat".

vrijdag 12 september 2014

Indonesische limoentaart

OK. OK. Ik geef het toe. De naam van het recept is wat kort door de bocht. Maar toch... Een vriendin van mij was afgelopen zomer op reis in Bali en proefde daar de meest verrukkelijke limoentaart ever. Ze was zo compleet van haar sokken geblazen dat ze haar stoute schoenen aantrok om het recept te vragen... en het nog kreeg ook.

Ze vertelde me zo smakelijk over haar reis én over dit recept dat het water me spontaan in de mond kwam. Een paar weken geleden nodigde ze me uit voor een gezellig etentje en serveerde als dessert... dé limoentaart in kwestie.

Eerlijk? Ik kan haar enthousiasme helemaal begrijpen. Dees is zo lekker én zo makkelijk te maken. Een klein kind kan het. Ongelooflijk wat je kan doen met vijf eenvoudige ingrediënten. En je hoeft er helemaal niet voor naar Indonesië te vliegen... een trip naar de winkel om de hoek volstaat. Al kan ik me voorstellen dat dit in Bali op het strand, met zicht op de ondergaande zon, nét nog ietsje meer smaakte. Merci, Caroline, voor de fijne avond én dito recept!



Nodig voor 1 taart

1 vel kruimeldeeg (kant-en-klaar)
Een handje pure chocolade
Een likje room
1 blik gecondenseerde melk
250 g Brabantse hoevekaas
Sap (en de zeste) van 5 limoenen
2 blaadjes gelatine (facultatief, zonder lukt het ook)
Zilveren parels voor de afwerking (facultatief)

Werkwijze

Verwarm de oven voor op 200° C.
Leg het kruimeldeeg in een taartvorm en prik het in.
Leg er een vel bakpapier in en schik hierop keramische knikkers (als je die hebt) of anders gewoon droge rijst, linzen of bonen.
Bak de bodem gedurende 15 minuten op 200° C.
Smelt ondertussen de chocolade in een bodempje room.
Haal de taart uit en laat die volledig afkoelen.
Strijk ze in de gesmolten chocolade.
Meng in een mengkom de hoevekaas, gecondenseerde melk en het sap van 4 limoenen.
Laat de gelatineblaadjes weken in ruim koud water.
Warm het sap van de 5de limoen op in een pannetje en los hier de geweekte en uitgeknepen gelatine in op. Giet het sap bij de kaasmengeling.
Giet alles uit over de taartbodem en laat opstijven in de koelkast.
Werk af met zilveren parels.



woensdag 10 september 2014

Keineig bladerdeeghapje met vijg

Geen vijgen na Pasen voor mij, maar vijgen voor Kerst! Ik geef het toe: ik ben (véél) erger dan de winkeliers die in oktober al Sinterklaasgerief in de rekken leggen... Zodra mijn vakantie erop zit, begin ik stilletjesaan te mijmeren over feestmenu's. Dat is mijn manier om mijn minst favoriete seizoen, de herfst (regen, wind, grijs, donker,... bah!), door te komen. Na de fijnste periode van het jaar, de vakantie, begin ik uit te kijken naar de op één na leukste time of the year: Kerst en nieuwjaar.

Soms ontbreekt het mij nog aan ingrediënten: zo is er nog geen wild (voor het hoofdgerecht dat ik in gedachten heb) en aardperen (voor een zalfje bij mijn voorgerecht) heb ik ook nog niet kunnen vinden, maar vijgen zijn er dus wel al. Grote. En lekkere. En die gaan perfect samen met foie gras of faux gras of (wild)pastei. Met andere woorden, dit eenvoudige, maar toch feestelijke hapje is geschikt voor iederéén: meatlovers én vegetariërs.

Voor het bakken heb je de keuze: ofwel schep je er de vijgenconfituur meteen al op, ofwel bak je de bladerdeegtaartjes eerst blind en voeg je de confituur daarna pas toe. Wacht sowieso tot de hapjes volledig zijn afgekoeld voor je er de foie gras oplegt. Je zou anders wel eens voor een onaangename verrassing kunnen staan.



Voor 12 hapjes

1 rol bladerdeeg
1 pot vijgenconfituur
1 pot of plakjes foie gras of (wild)pastei
2 vijgen
Melk om te doreren
Piment d'espelette of paprikapoeder

Werkwijze

Verhit de oven voor op 200° C.
Steek cirkels uit het bladerdeeg ter grootte van de diameter van je minitaartvormpjes en duw het deeg in de vormpjes.
Prik het deeg in met een vork.
Schep een lepel vijgenconfituur op het deeg.
Snijd de vijgen in dunne plakjes en schik een plakje op de confituur.
Steek 12 sterretjes uit het resterend bladerdeeg.
Borstel de sterretjes in met melk en bestrooi met paprikapoeder of piment d'Espelette.
Zet in de oven: de sterretjes gedurende 10 minuten en de taartjes gedurende 15 à 20 minuten (waarbij je de baktijd in het oog houdt, want die verschilt van oven tot oven).
Laat de taartjes volledig afkoelen.
Vooraleer je de hapjes serveert, schik je nog een plakje foie gras (of wildpastei) op elk taartje en dek af met een ster.

Bron: recept van de blog van Marcia Tack.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...